บทที่ 132 ตอนที่ 37.2 ในวันที่สายเกินไป

ติณฑ์ Part

“กูบอกให้หุบปาก!” หมับ! เสียงความอดทนขาดสะบั้นลงพร้อมกับมือขวาเอื้อมไปบีบคอระหงของคนตรงหน้า สติที่พยายามควบคุมเอาไว้ถูกความอาฆาตมาดร้ายของเธอที่โพล่งออกมาทำลายจนไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของสามัญสำนึก ในหัวเอาแต่คิดตามน้ำคำเลวร้ายพวกนั้นถ้ากระต่ายของผมถูกขย้ำไม่ว่าทางไหนทางหนึ่ง ชีว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ